Wydział do Walki z Korupcją

Wydział dw. z Korupcją KWP we Wrocławiu

pl. Muzealny 2/4/6 / 50-035 Wrocław

Tel. 0 71 340 48 78 lub 0 71 340 48 80

Fax 0 71 340 37 99

e-mail: korupcja@wr.policja.gov.pl

 

O korupcji

Korupcja < łac. Corruptio > przyjmowanie lub żądanie przez pracownika instytucji państwowej lub społecznej korzyści majątkowej lub osobistej w zamian za wykonanie czynności urzędowej lub za naruszenie prawa; przekupstwo, łapownictwo.

Według ocen wielu ekspertów, skala korupcji w Polsce zagraża funkcjonowaniuwielu dziedzin życia publicznego i gospodarczego. W opublikowanym przez Transparency International (TI) w październiku ubiegłego roku Indeksie Percepcji Korupcji 2003, Polska pod względem występowania korupcji została sklasyfikowana na 64 miejscu spośród 133 badanych państw. Ponadto według ocen TI, spośród 10 państw , które przystąpiły do Unii Europejskiej, Polska uznawana jest za kraj najbardziej skorumpowany. Także wyniki krajowych badań (CBOS) pokazują, iż w społeczeństwie polskim panuje niemal powszechne przekonanie, że korupcja stanowi duży i wciąż narastający problem. W 1999 r. o bardzo częstym jej występowaniu przekonanych było 43% badanych. W 2002 r. już 54% uważało korupcję za bardzo częstą, a w 2003 r. – 68%.

Wybrane aspekty prawne związane ze zwalczaniem korupcji w Polsce

W polskim systemie prawnymprzestępstwa o charakterze korupcyjnym zostały ujęte w art. 228 – 231 Kodeksu Karnego, przy czym rozróżnia sięłapownictwo ( czynne i bierne), płatną protekcję oraznadużycie funkcji.

Łapownictwo bierne zostało określone w art. 228 kk, wiąże się ze sprawowaniem funkcji publicznych i stanowi, iż popełnia je każdy, kto w związku z pełnieniem funkcji publicznej przyjmuje korzyść majątkową lub osobistą albo jej obietnicę.

Łapownictwo czynne ( przekupstwo)zostało określone w art. 229 kk, który stanowi, żeprzestępstwo to popełnia każdy kto udziela albo obiecuje udzielić korzyści majątkowej lub osobistej osobie pełniącej funkcję publiczną w związku z pełnieniem tej funkcji.


Istotne zmiany w kodeksie karnym nastąpiły w lipcu 2003 r. m.in. poprzez wprowadzenie art. 229§ 6. Przepis ten stanowi, iż sprawca tego przestępstwa nie podlega karze, jeżeli korzyść majątkowa lub osobista albo ich obietnica zostały przyjęte, a sprawca zawiadomił o tym fakcie organ powołany do ścigania przestępstw i ujawnił wszystkie istotne okoliczności przestępstwa, zanim organ ten o nim się dowiedział.

Wprowadzone zmiany w kodeksie karnym umożliwiają ponadto skuteczne odbieranie przestępcom majątków uzyskanych na drodze przestępstwa, czego do tej pory mogli uniknąć, przepisując go na członków rodziny, obecnie sąd może orzec przepadek takiego mienia na rzecz Skarbu Państwa. To na sprawcy ciąży dziś obowiązek udowodnienia, że majątek zdobył w sposób legalny.

Mając na względzie konieczność ograniczenia skali zagrożeń korupcyjnych, w dniu 17.09.2002 roku Rada Ministrów przyjęła program walki z korupcją zwany „Strategią Korupcyjną”. Jednym z głównych celów tej strategii jest usprawnienie i wzmocnienie organizacyjne organów ścigania zwalczających korupcję.

Wefekcie, decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu insp. Andrzeja Matejuka, w dniu 01 maja 2004 roku powołany został Wydział do Walki z Korupcją.
 


Wydział do Walki z Korupcją Komendy Wojewódzkiej Policji we Wrocławiu


Zadaniem wydziału jest zwalczanie korupcji w następujących obszarach:

  • administracja państwowa i samorządowa
  • procedury prywatyzacyjne, zamówienia publiczne,
  • fundusze celowe i agencje rządowe
  • ustanawianie kontyngentów i udzielanie koncesji
  • działalność administracji skarbowej, służb celnych, straży pożarnej, sanepidu itp.
  • służba zdrowia, szkolnictwo, fundacje, prawa jazdy, diagnostyka

 

ZGŁOŚ KORUPCJĘ !!!

Korupcja - w znaczeniu klasycznym oznacza przyjmowanie lub żądanie przez urzędnika instytucji państwowej i samorządowej korzyści majątkowej albo osobistej w zamian za wykonanie czynności służbowej lub naruszenie prawa (słownik języka polskiego PWN).

Najczęściej spotykanymi działaniami o charakterze korupcyjnym są:

 

  • przekupstwo (łapownictwo),
  • wykorzystywanie środków budżetowych i majątku publicznego do celów prywatnych lub osobistych korzyści,
  • płatna protekcja,
  • handel wpływami, np. poparcie w wyborach lub finansowanie partii politycznej w zamian za zdobycie wpływów,
  • nieprawidłowości dot. zamówień publicznych, kontraktów, koncesji czy decyzji sądów,
  • uchylanie się przed obowiązkiem celnym, podatkowym itp.,
  • świadome, niezgodne z prawem dysponowanie środkami z budżetu państwa i majątkiem, który jest dobrem publicznym,
  • faworyzowanie,
  • nepotyzm, kumoterstwo.

PAMIĘTAJ!!!

Nie podlega karze sprawca przestępstwa korupcyjnego, jeżeli korzyść majątkowa lub osobista albo ich obietnica została przyjęta bądź wręczona, a sprawca zawiadomił o tym fakcie organ powołany do ścigania przestępstw i ujawnił wszystkie istotne okoliczności przestępstwa - zanim organ ten o nim się dowiedział.